The Observer Magazine headline was arresting: “Athens ’44 – Britain’s dirty secret” it announced in big black type, alongside a stark photograph showing sprawling bodies surrounded by stunned and frightened demonstrators. “The day that changed history,” read the caption. “Unarmed protesters shot by the police and the British army in Athens on 3 December 1944.”

In 6,500 words, spread over nine pages, the piece reflected not only on that terrible event but also on the controversial theory that Churchill’s efforts to stem communism in the Mediterranean had sown the seeds for the rise of the far right in modern Greece. But on the demonstration it included this unequivocal statement: “This was the day … when the British army, still at war with Germany, opened fire on – and gave locals who had collaborated with the Nazis the guns to fire on – a civilian crowd demonstrating in support of the partisans with whom Britain had been allied for three years.”

Seven Greek historians protested. They said the British had not fired on the crowd, but that Greek police certainly had, and that to present the December confrontation as one fought between the British alongside supporters of the Nazis against the partisans was “a gross misrepresentation”. They claimed that the security battalions and special security branch of the Greek police were never integrated into the German SS, as the article had said. They also attacked the reported recollections of 92-year-old former resistance fighter Manolis Glezos and his account of attempts to blow up the British HQ.

The following week, I ran a clarification, noting the protest by the seven and pointing out that Greek police were also likely to be among those who shot the 28 protesters. I recognise now that it was plainly inadequate in addressing concerns about the article.

Then last month, a leading historian quoted in the piece, André Gerolymatos, held a conference in British Columbia on the issue, inviting one of the co-authors of the piece and some of the academics who had protested to the paper. When it was over, he sent me his analysis, based, he said, on British and American archival sources as well as memoirs and secondary accounts.

He wrote: “Did the British open fire on the demonstrators on 3 December 1944? The answer is no, but that reality is filtered through perceptions clouded by a day filled with violence and considerable confusion.

“The British did make an effort to peacefully disperse part of the crowd. One explanation is that some protesters easily mistook the use of tracer shells by British armoured units, fired over the heads of the demonstrators, as being directed at them. Another issue that further complicated matters was that the Greek soldiers wore British battledress, as did the Greek gendarmerie. Furthermore, there were American and British soldiers on the roof of the Grand Bretagne Hotel, observing the spectacle. For those on the ground it could have appeared that the gunfire from the police could have been mistaken as originating from the soldiers on the roof of the hotel. Although the police wore grey, they were in concealed positions on the balcony, roof, windows, and behind a wall in front of the police headquarters, making it difficult for the demonstrators to identify whether they were police or soldiers.”

And, added Gerolymatos, the political situation was fragile. “The left mistrusted the government of George Papandreou and this was further underscored when the Ministry of Defence published a roster of officers for the new national guard of whom many had served in the Nazi-controlled security battalions. The cabinet had, in principle, approved the reinstatement of security battalion officers in the military and gendarmerie. Later, during the course of the fighting in December, Papandreou, with British connivance, enrolled 12,000 members of the Quisling forces into the national guard. The total number of the rank and file of the national guard was 15,000 so that, by a twist of fate, 12,000 of the same officers and men deployed by the Nazis once again fought against the forces of the leftwing resistance.”

And he added this opinion: “Under the best of circumstances the integration of the security battalions into the national guard and later in the new Greek army, both being trained by the British until 1947, was grotesque and has coloured the memory of the participants and what recollections they passed on to their descendants.”

So, the Observer’s strong allegation that British troops fired on demonstrators was based on the recollections of men now late in life who, at the time, might well have been influenced by the many factors listed above. The paper’s mistake was to report those recollections as fact, rather than attribute the assertions directly to those who were there on that fateful day. Such are the lessons of history.

reader@observer.co.uk

Article source: http://www.theguardian.com/media/2015/mar/28/readers-editor-on-athens-44-british-army

Categories : ΠΑΣΟΚ
Comments (0)

Wie schätzen Sie die Verhandlungen der Regierung Tsipras mit den europäischen Partnern ein. Steht Griechenland vor dem Zahlungsausfall?

Giorgos Papandreou: Wir müssen alle dazu beitragen, dass die Verhandlungen der neuen Regierung zum Erfolg führen, auch wenn die linke Regierungspartei Syriza Fehler gemacht hat – sowohl heute als auch in der Vergangenheit, als sie gegen alles war, was meine Regierung vorschlug. Tatsache ist auch, dass Syriza in den vergangenen Wochen wertvolle Zeit verloren hat, vor allem aus kommunikativen Gründen. Wir brauchen einen nationalen Reformplan, eine Einigung auf grundlegende, große Reformvorhaben.

Sind auch die europäischen Partner zu einer Einigung bereit?

Ich sehe die Bereitschaft zu einem Konsens, aber unsere Partner erwarten konkrete Vorschläge.

Hatten die EU-Staaten zu Beginn der Krise den gleichen Willen zum Konsens?

Damals 2009 standen wir vor einer Situation, die allen völlig neu war. Es gab keinen Mechanismus, so wie heute. Tatsächlich war Griechenland das schwächste Glied in der Kette, doch es handelte sich im Grunde um ein strukturelles Problem der Eurozone. Die EU konzentrierte sich auf Detailprobleme. Die Märkte dagegen sahen nicht nur das griechische Problem, sie sahen auch die Schwächen der Eurozone als Ganzes. Das machte unsere Anpassung um vieles schwerer. Erst zweieinhalb Jahre nach Beginn der Krise sagte EZB-Präsident Mario Draghi, dass er alles tun würde, um den Euro zu retten. Erst danach beruhigten sich die Märkte. Hätte man das schon 2010 gesagt, hätte Griechenland möglicherweise gar nicht unter einem Schutzschirm Zuflucht suchen müssen.

Wie sehen Sie die Anpassungsprogramme?

Ein Problem war, dass man die innere Abwertung, also die Preisanpassung, als Lösungsansatz sah. Sie sagten uns etwa, senkt die Preise, die Löhne, die Produktionskosten, damit ihr wettbewerbsfähig werdet. Aber das war nur zum Teil richtig. Die Produkte werden trotzdem nicht gekauft, obwohl sie billig sind. Das Design ist nicht gut, die Qualität, das Marketing. Daher muss man investieren, die Firmen umstrukturieren. Das hätten wir gebraucht. Dafür hätte man aber mehr Zeit benötigt, mehr Geld, vielleicht die Eurobonds. Man setzte auch zu sehr auf Austeritätsmaßnahmen, im Gegensatz zu den USA oder Kanada etwa.

Ist diese Politik auch als Strafe zu sehen?

Obwohl wir eine neue Regierung waren und keine unmittelbare Verantwortung für das Defizit des Jahres 2009 trugen, war ich mit Zorn konfrontiert, und mit einer Psychologie, die nach Strafe verlangte. Es ist kaum möglich, gleichzeitig große Reformen durchzuführen, das Defizit zu tilgen und die sozialen Folgen zu verdauen. Auch die Kreditbedingungen mussten nach einem Jahr geändert werden. Am Anfang zahlten wir „Strafzinsen“. Die Marktzinsen lagen deutlich unter den Zinsen, die wir zu zahlen hatten. Es herrschte das Gefühl vor, dass Griechenland für seine Fehler zahlen muss.

Griechenland war aber offensichtlich nicht unschuldig daran.

Es gab Pensionen, die zu hoch waren, es gab Privilegien. Die wurden beschnitten, das lösten wir. Aber das ist nicht das Hauptproblem, das Hauptproblem ist die schlechte Funktion des Staatsapparates. Heute wird das verstanden, das ist heute das zentrale Thema. Nur ein Beispiel: Die lokale Selbstverwaltung ist in Griechenland sehr schwach. Das ist ein Erbe von früheren autoritären Regimen und auch des politischen Klientelwesens. Wenn man seine Arbeit erledigen will, muss man zum nächsten lokalen Parteibüro gehen.

Hätte Griechenland 2010 seine Zahlungsunfähigkeit erklären müssen?

Wir diskutierten alle Möglichkeiten. Einerseits hätte ein Zahlungsausfall höchstwahrscheinlich das Ausscheiden aus der Eurozone bedeutet. Aber wir hatten auch ein Defizit von 30 Milliarden Euro. Zahlungsausfall bedeutet, dass dir niemand Geld gibt. Wie hätten wir Pensionen und Löhne zahlen sollen? Wir hätten das Defizit von einem Tag auf den anderen auf null senken müssen. Die Folgen wären tragisch gewesen. Wir wählten eine sanftere Anpassung – obwohl auch diese Anpassung schmerzhaft und hart war.

Eine Möglichkeit wäre der Haircut der Banken gewesen?

Das war für uns eine Lösung. Aber das wollten die Gläubiger nicht. Das lehnten alle Länder und die Europäische Zentralbank (EZB) ab. Noch im Jahr 2011 schickte mir EZB-Präsident Jean-Claude Trichet einen Brief, in dem er schrieb, dass er die Finanzierung der griechischen Banken einstellen würde, falls wir weiter über einen Haircut diskutierten. Man lehnte das strikt ab. Ende 2011 gab es freilich den Schuldenschnitt, aber der Ansatz war dann der, dass die privaten Schulden von Banken und Fonds auf die Länder und die Steuerzahler übergehen.

Sie kündigten Ende Oktober 2011 eine Volksabstimmung über das zweite Sparprogramm an. Die europäischen Partner waren überrascht und verärgert. Letztlich mussten Sie zurücktreten.

Es gab die verschiedensten Reaktionen. Auf jeden Fall stimmt nicht, dass sie nicht informiert waren. Sowohl die deutsche Kanzlerin, Angela Merkel, als auch EU-Kommissionspräsident José Manuel Barroso und andere. Nicht erst einen Tag vorher, sondern bereits im September 2011. Es gab negative Reaktionen aus dem Inland, aber auch von einigen Gläubigern, zum Beispiel vom französischen Ministerpräsidenten, Nicolas Sarkozy, aus verschiedensten Gründen, unter anderem fürchtete er die Reaktion der Märkte. Angela Merkel unterstützte uns, in der Öffentlichkeit nahm sie zwar nicht positiv zur Volksabstimmung Stellung, aber bei den Gesprächen in Cannes stützte sie uns. Alle stimmten schließlich überein, dass eine Volksabstimmung stattfinden würde, aber ich hatte ein Problem innerhalb meiner Partei und konnte unter dem Druck der Ereignisse keine Allianz mit dem Chef der konservativen Opposition, Antonis Samaras, schließen.

Fürchteten die Partner, dass das Abstimmungsergebnis negativ sein würde?

Letztlich muss man die Stimme des Volkes akzeptieren. Aber ich glaubte, dass das Ergebnis positiv sein würde. Das griechische Volk war sehr gut über die Folgen eines Austritts aus der Eurozone informiert. Im Jahr 2012 stimmte es für Parteien, die den Euro behalten wollten, und auch jetzt, bei den Parlamentswahlen im Jänner 2015, war das Leitbild der siegreichen Syriza der Verbleib in der Eurozone. Auch Meinungsumfragen zeigen, dass die Mehrheit den Euro will.

War Angela Merkels Politik konsequent, oder favorisierte sie die griechischen Konservativen?

Das, was Frau Merkel – und allgemein Deutschland – sehen will, ist der Erfolg Griechenlands, ich hatte nie den Eindruck, dass Deutschland Griechenlands Misserfolg wollte. Eine andere Frage ist freilich, ob wir immer mit der Art, mit der gewählten Politik, übereinstimmen. Wir sollten nicht Frau Merkel kritisieren, sondern unsere großen Reformvorhaben glaubwürdig vermitteln. Aber dazu braucht es eine Basisverständigung, die die politischen Auseinandersetzungen der Parteien nicht zulassen.

Bestand Ende 2011 die Gefahr eines Putsches in Griechenland? Verteidigungsminister Beglitis wechselte den gesamten Generalstab der Armee aus.

Die Gefahr eines Putsches bestand meinem Gefühl nach nicht. Der Austausch des Generalstabs war ein Routineverfahren und hatte nichts mit der Angst vor einem Putsch zu tun. Es gab aber viele paramilitärische Organisationen, von pensionierten Soldaten und so weiter, einige von diesen hatten Kontakt mit rechtsradikalen Organisationen wie der Goldenen Morgenröte. Damals prügelten alle, von der radikalen Linken bis zur radikalen Rechten, auf die Regierung ein und waren der Ansicht, dass auch Gewalt im Kampf gegen das Sparprogramm gerechtfertigt war. Auch deshalb glaubte ich, dass es richtig war, über eine Volksabstimmung die griechischen Bürger direkt anzusprechen, um nicht das Feld denen zu überlassen, die ihre Ängste ausnutzen.

Nach einem kurzen Wahlkampf verfehlte Ihre Partei, Bewegung der demokratischen Sozialisten, im Jänner 2015 den Einzug ins Parlament. Werden Sie weitermachen?

Die sozialistische Pasok übernahm konservative, rückwärtsgewandte Praktiken. Es brauchte Stimmen, die nach Neuerung verlangten. Ich tue das nicht aus persönlichen Gründen, sondern ich will eine kritische Masse neuer Führungskräfte für das Land schaffen. Sicher wollen wir diese Basis an Ideen und Menschen in einen breiteren Rahmen einbringen. Momentan jedoch ist die linke Mitte stark zersplittert. Ob sich ein neuer, breiterer Dialog entwickelt, hängt aber auch sehr stark von der heutigen Syriza-Regierung ab. Wenn sie die Klippe der Einigung mit den Gläubigern umschifft und eine fortschrittliche Politik betreibt, könnte sie jahrelang dominieren.

Article source: http://diepresse.com/home/politik/eu/4696339/Giorgos-Papandreou_Syriza-konnte-jahrelang-dominieren

Categories : ΠΑΣΟΚ
Comments (0)

Δεν είναι λίγοι οι πολιτικοί που έμειναν εκτός Βουλής στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Παρόλα αυτά δεν το έβαλαν κάτω.

Αρκετοί πρώην υπουργοί αλλά και πρωτοκλασάτα ονόματα της πολιτικής σκηνής αποτραβήχτηκαν από τα φώτα της δημοσιότητας και επέστρεψαν στις παλιές και γνώριμες δουλειές τους, τις οποίες είχαν εγκαταλείψει για να αφιερωθούν στις υποχρεώσεις που συνοδεύουν το βουλευτικό αξίωμα.

Λίγοι από αυτούς σκοπεύουν να επανέλθουν στην πολιτική, άλλοι φαίνεται πως έχουν βρει τη χρυσή τομή και συνδυάζουν πολιτική και καριέρα και άλλοι ετοιμάζονται να ανοίξουν πανιά για νέους επαγγελματικούς ορίζοντες.

Γιώργος Κουτρουμάνης

Συμβουλές κοινωνικής ασφάλισης προσφέρει ο Γιώργος Κουτρουμάνης. Ο πρώην υπουργός Εργασίας διατηρεί γραφείο στην Ασκληπιού με την επωνυμία «Συμβουλευτική Κουτρουμάνης και Συνεργάτες» και θεωρείται ένας από τους λίγους καλούς γνώστες του ασφαλιστικού συστήματος.

Σπύρος Κουβέλης

Ο Γιώργος Παπανδρέου τον γνώρισε ως επικεφαλής προγραμμάτων αειφόρου ανάπτυξης στα Ηνωμένα Έθνη, ενώ πιο παλιά ήταν επικεφαλής του τομέα Προστασίας Περιβάλλοντος της οργάνωσης WWF. Ο υφυπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, Σπύρος Κουβέλης, είχε πολυσχιδή δράση και πριν εμπλακεί στην πολιτική κι έτσι τώρα που έχει απομακρυνθεί από την πολιτική έχει άπλετο χρόνο να ασχοληθεί με το αντικείμενό του. Σήμερα «τρέχει» μία συμβουλευτική εταιρεία σε θέματα οικονομικής και αειφόρου ανάπτυξης, ενέργειας, καινοτομίας και ποιοτικών προϊόντων και παραμένει σύμβουλος στα Ηνωμένα Έθνη σε προγράμματα περιβαλλοντικά.

Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος

Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος μπορεί να έχασε την έδρα του στη Βουλή, αλλά επέστρεψε στην έδρα του καθηγητή Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Ταυτόχρονα ξεκίνησε συνεργασία ως αρθρογράφος στα «Νέα» με δική του στήλη δύο φορές την εβδομάδα. Ο πρώην υπουργός της ΝΔ, πάντως, παραμένει ενεργός πολιτικά, αφού διατηρεί το πολιτικό γραφείο του στον Πειραιά.

Οδυσσέας Βουδούρης

Ο πρώην βουλευτής ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜ.ΑΡ. Οδυσσέας Βουδούρης είναι ενταγμένος πλέον στον ΣΥΡΙΖΑ με την πολιτική κίνηση «Κοινωνία Πρώτα». Δεν κατάφερε να εκλεγεί στις πρόσφατες εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, κι έτσι επέστρεψε στη βασική του εργασία που δεν είναι άλλη από αυτή του χειρουργού. Ο κ. Βουδούρης ειδικεύεται στη λαπαροσκοπική χειρουργική αλλά οι περισσότερες επισκέψεις που δέχεται έχουν να κάνουν με περιστατικά βαριάς μορφής παχυσαρκίας.

Πύρρος Δήμας

Ο έλληνας Ολυμπιονίκης και πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Πύρρος Δήμας έχει επιστρέψει στα καθήκοντά του ως προέδρου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών, ενώ είναι και μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών από το 2005. Παράλληλα, ασχολείται με τον δικό του αθλητικό σύλλογο, με την ονομασία «Πύρρος Δήμας», που ίδρυσε τον Δεκέμβριο του 2009 στην Κατερίνη Πιερίας και μεράκι του από εδώ και πέρα είναι η περαιτέρω ενίσχυση του αθλήματος και κυρίως η ανάδειξη νέων ταλέντων στην άρση βαρών.

Φίλιππος Σαχινίδης

Ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Φίλιππος Σαχινίδης, άλλαξε τελευταία στιγμή ψηφοδέλτιο και έθεσε υποψηφιότητα με τον συνδυασμό του Γιώργου Παπανδρέου. Τελικά δεν εξελέγη στη Λάρισα κι έτσι επέστρεψε στο γραφείο του στο κεντρικό υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας, στη Διεύθυνση Μελετών.

Γιάννης Μιχελάκης

Στα παλιά του λημέρια επιστρέφει και ο Γιάννης Μιχελάκης που συμπληρώνει 32 χρόνια στη δημοσιογραφία, με διευθυντικές θέσεις σε μεγάλους τηλεοπτικούς σταθμούς όπως το Mega και ο Ant1 αλλά και σε πολλές εφημερίδες. Ο πρώην υπουργός της ΝΔ, έχει ήδη δεχθεί αρκετές προτάσεις για επιτελική θέση τις οποίες επεξεργάζεται.

Πάνος Παναγιωτόπουλος

Δεν εξελέγη στη Β’ Αθηνών κι έτσι πήρε τον δρόμο της επιστροφής για την δικηγορία και τη δημοσιογραφία. Ο πρώην υπουργός της ΝΔ Πάνος Παναγιωτόπουλος σκοπεύει να ξανανοίξει το δικηγορικό του γραφείο στο κέντρο της Αθήνας ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει την καθημερινή εκπομπή «Χώρα Εν Καμίνω» στο Kontra Channel.

Μιχάλης Ταμήλος

Ο Μιχάλης Ταμήλος μπορεί να μην εξελέγη στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου αλλά δεν χρειάστηκε να μετακομίσει και πολύ μακριά. Άλλαξε απλώς όροφο. Έφυγε από τον 3ο όροφο όπου βρίσκεται το πολιτικό του γραφείο στα Τρίκαλα και ανέβηκε στον 4ο όροφο όπου στεγάζεται το γραφείο του ως πολιτικού μηχανικού. Ο πρώην βουλευτής της ΝΔ δραστηριοποιείται στον κατασκευαστικό χώρο από το 1990 κι έτσι τώρα ήρθε η ώρα να ξαναπιαστεί με το αντικείμενό του και ξαναρχίζει τις μελέτες και τις κατασκευές ιδιωτικών έργων.

Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος

Στην Ιατρική επέστρεψε ο Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος, ο οποίος δεν κατάφερε να εκλεγεί στην Εύβοια. Ο πρώην βουλευτής της ΝΔ είναι χειρουργός θώρακος και αγγείων και ανανέωσε τη συνεργασία του με την Κεντρική Κλινική Αθηνών ενώ άνοιξε ξανά το ιατρείο του στη Χαλκίδα.

Ιορδάνης Τζαμτζής

Στα κτήματά του επέστρεψε ο Ιορδάνης Τζαμτζής που έχασε την έδρα στην Πέλλα. Ο πρώην βουλευτής της ΝΔ ανέβηκε ήδη στο τρακτέρ και έπιασε δουλειά στα χωράφια του. Έχει 27 στρέμματα με ροδάκινα και τώρα σκέφτεται να γίνει και ελαιοπαραγωγός.

Παύλος Βογιατζής

Ο Παύλος Βογιατζής, πρώην βουλευτής Λέσβου με τη ΝΔ, επέστρεψε στην παλιά του δουλειά, αυτή του ελαιοπαραγωγού. Ο κ. Βογιατζής έχει 200 στρέμματα τα οποία και καλλιεργούσε από το 1979 μέχρι το 2000.

Άντζελα Γκερέκου

Εκτός Κοινοβουλίου βρέθηκε και η Άντζελα Γκερέκου. Η πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων με την απόφασή της να μεταπηδήσει από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ σε εκείνο της ΝΔ, έχασε την έδρα στην Κέρκυρα. Πληροφορίες την θέλουν να είναι σε συζητήσεις αυτήν την περίοδο σχετικά με θέματα Πολιτισμού.

Γιώργος Καλαντζής

Ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής Γιώργος Καλαντζής (ΝΔ) μπορεί να έχασε την έδρα του στην Καβάλα, αλλά δεν έμεινε ξεκρέμαστος αφού διατηρεί ένα φαρμακείο εδώ και αρκετά χρόνια στο οποίο και επέστρεψε.

Θάνος Μωραΐτης

Ο πρώην βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας Θάνος Μωραΐτης άφησε το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ για χάρη του Γιώργου Παπανδρέου θέτοντας υποψηφιότητα στη Β’ Αθηνών, με αποτέλεσμα να μείνει εκτός Βουλής. Έτσι ετοιμάζεται να ξαναστήσει τη διαφημιστική εταιρεία που είχε μέχρι το 2004 ενώ προσανατολίζεται να οργανώσει μία συμβουλευτική εταιρεία που θα ασχολείται και με την επικοινωνία και με το μάρκετινγκ που είναι και το αντικείμενο σπουδών του.

Μιχάλης Κασσής

Χωρίς δουλειά δεν έμεινε ο Μιχάλης Κασσής. Ο πρώην βουλευτής Ιωαννίνων με το ΠΑΣΟΚ έχει δύο στρωμένες δουλειές. Η πρώτη είναι η τεχνική εταιρεία που έχει από το 1983 με την επωνυμία «Μηχανολογική» και δραστηριοποιείται στον κατασκευαστικό τομέα με δημόσια και ιδιωτικά έργα και η δεύτερη έχει να κάνει με τον κτηνοτροφικό τομέα αφού έχει τρία ορνιθοτροφεία.

Χρήστος Αηδόνης

Στο τραγούδι το… γύρισε ο πρώην βουλευτής και υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ, Χρήστος Αηδόνης όταν έχασε την βουλευτική του έδρα. Ο κ. Αηδόνης γράφει μουσική και στίχους αλλά δεν τραγουδάει ο ίδιος παρά μόνο σε παρέες. Ασχολείται με έντεχνο, λαϊκό και το ελαφρολαϊκό τραγούδι και όπως αποκάλυψε σε συνέντευξή του θα ήταν τιμή του κάποια στιγμή να ερμηνεύσουν κάποια από τα κομμάτια του καλλιτέχνες, όπως ο Γιώργος Νταλάρας, ο Μανώλης Λιδάκης, ο Πασχάλης Τερζής αλλά και άλλοι.

Ευάγγελος Μεϊμαράκης

Ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Ευάγγελος Μεϊμαράκης μπορεί να εξελέγη βουλευτής της ΝΔ, αλλά αποφάσισε ταυτόχρονα με τα κοινοβουλευτικά του καθήκοντα να ασχοληθεί με την δικηγορία. Έτσι επισκέπτεται συχνά στο δικηγορικό γραφείο του στη Σόλωνος και ασχολείται και πάλι με το διοικητικό δίκαιο και τα υπομνήματα.

Το πρωί στη Βουλή το βράδυ στο σανίδι

Η αγάπη τους για το θέατρο και την υποκριτική δεν εξανεμίστηκε μόνο και μόνο επειδή εξελέγησαν βουλευτές στις τελευταίες εθνικές εκλογές. Δεν είναι λίγοι οι έλληνες βουλευτές που το πρωί κάθονται στα βουλευτικά έδρανα και το βράδυ ανεβαίνουν στο σανίδι. Καταφέρνουν να συνδυάζουν την υποκριτική με το κοινοβουλευτικό έργο, έχουν πολλή όρεξη για δουλειά και κανείς από αυτούς δεν σκέφτηκε ούτε για μία στιγμή να αφήσει το θέατρο για την πολιτική. Έτσι δραστηριοποιούνται παράλληλα και με απόλυτη επιτυχία και στους δύο χώρους.

Άννα Βαγενά – Νίκος Ορφανός

Η Άννα Βαγενά εκλέχθηκε βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στον νομό Λάρισας. Η λαρισαία ηθοποιός συνεχίζει να εργάζεται στο θέατρο, που τόσο αγαπά κι έτσι κάθε σαββατοκύριακο, έως τις 5 Απριλίου, πρωταγωνιστεί στον «Γάμο», το γνωστό έργο της Βάσας Σολωμού-Ξανθάκη. Και τα σχέδιά της δεν σταματάνε εδώ. Μαζί με τον Νίκο Ορφανό, που είναι επίσης βουλευτής με το Ποτάμι, θα ανεβάσουν «Το Μπουφάν της Χάρλεϊ» και τον «Μάκη» του Βασίλη Κατσικονούρη.

Παύλος Χαϊκάλης

Ο Παύλος Χαϊκάλης είναι ένας από τους αγαπημένους έλληνες ηθοποιούς με σημαντικές δουλειές τόσο στην τηλεόραση όσο και στο θέατρο. Ο βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων από το 2012 στην εκλογική περιφέρεια της Αττικής, δεν σκέφτηκε ποτέ να εγκαταλείψει τη μεγάλη καριέρα του στο θέατρο και την τηλεόραση. Φέτος, από την αρχή της τηλεοπτικής σεζόν, πρωταγωνιστεί στο σίριαλ του ΑΝΤ1 «Συμμαθητές», για το οποίο θα συνεχιστούν τα γυρίσματα μέχρι το καλοκαίρι. Παράλληλα ετοιμάζει για τον ερχόμενο χειμώνα μια καινούργια κωμωδία, σε κεντρικό θέατρο των Αθηνών.

Ελένη Γερασιμίδου

Η Ελένη Γερασιμίδου είναι πάνω από όλα ηθοποιός. Από το 2012, οπότε και εκλέχθηκε βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης με το ΚΚΕ, έχει αποσυρθεί από τις μεγάλες θεατρικές παραγωγές και τα κεντρικά θέατρα της Αθήνας, για να αφοσιωθεί στο κοινοβουλευτικό της έργο. Ποτέ, όμως, δεν σταμάτησε το βασικό της επάγγελμα, που είναι αυτό της ηθοποιού. Η Ελένη Γερασιμίδου έχει φτιάξει με τον σύζυγό της Αντώνη Ξένο, μία οικογενειακή επιχείρηση για να ανεβάζουν παραστάσεις. Το καλοκαίρι θα ξεκινήσει περιοδεία με τον «Φώντα» του Μήτσου Ευθυμιάδη.

Πάνος Σκουρολιάκος

Αποφασισμένος να εξασκεί την υποκριτική παράλληλα με το βουλευτικό του αξίωμα είναι ο ηθοποιός Πάνος Σκουρολιάκος, που μπήκε για πρώτη φορά στη Βουλή με τον ΣΥΡΙΖΑ, εκλεγμένος στην Περιφέρεια Αττική. Στα τέλη αυτού του μήνα ξεκινάει περιοδεία με τον μονόλογο «Η τελευταία μαγνητοταινία του Κραπ» του Σάμιουελ Μπέκετ, σε πόλεις της επαρχίας, με πρώτους σταθμούς την Πάτρα και τη Ζάκυνθο, και το καλοκαίρι ετοιμάζει άλλη περιοδεία με τη μουσικοθεατρική παράσταση.

Ιάσων Φωτήλας

Πάθος με το θέατρο, έχει ο δικηγόρος και ηθοποιός Ιάσων Φωτήλας, που οι πολίτες της περιοχής του χάρισαν μια βουλευτική έδρα με το Ποτάμι. Τόσο η νομική όσο και η πολιτική ήταν πάντα σημαντικά κομμάτια της ζωής του όμως εκείνος από μικρός λάτρευε το θέατρο το οποίο έχει πει ότι είναι το καταφύγιό του και η αγαπημένη του ασχολία. Στις 18, 19 και 20 Μαρτίου θα ανέβει στη σκηνή του θεάτρου «Επίκεντρο» της Πάτρας, με το έργο «2 1/2 φόνοι και 1 bulldog».

Άννα Χατζησοφιά

Είναι μία από τις πιο γνωστές σεναριογράφους και σκηνοθέτιδες της Αθήνας. Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Άννα Χατζησοφιά έχει γράψει πολλά ελληνικά σίριαλ, τα περισσότερα εκ των οποίων μαζί με τον Χάρη Ρώμα, ο οποίος πρωταγωνιστούσε σε αυτά, και έκαναν τα μηχανάκια της ABG να χτυπάνε κόκκινο. Στη Βουλή καταπιάνεται με θέματα που αφορούν τα κοινωνικά κινήματα για τον πολιτισμό, το θέατρο, τον χορό, όμως, δεν έχει εγκαταλείψει και τις δουλειές στο θέατρο.

Διαβάστε όλα τα θέματα της ενότητας Weekend του newsbeast.gr

Article source: http://www.newsbeast.gr/weekend/arthro/803700/politikoi-sto-merokamato/

Categories : ΠΑΣΟΚ
Comments (0)
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΣΟΚ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ PASOK GIORGOS PAPANDREOU PAPANDREOU ΓΑΠ