Archive for ΠΑΣΟΚ

Oct
23

GÜNAL KURŞUN

Posted by: | Comments (0)

Last Friday, the public prosecutor in charge of the corruption case against a group of suspects — including sons of ministers; Iranian businessman Reza Zarrab; the former CEO of Halkbank, a major state-sponsored bank; the mayor of İstanbul’s Fatih district; a well-known real estate businessman known for his ultra-luxurious lifestyle; and several others — declared his decision to drop all charges. You may think at first that this is quite legal and normal in a democratic state that relies on the rule of law, where people should be acquitted if there is insufficient evidence to send them to prison. However, in Turkey, a country where the rule of law and democracy are prescribed as key pillars of the state in the Constitution, things may not go that way.

We have seen large amounts of money inside shoe boxes stored in the former bank CEO’s house. We have heard phone calls between state officials (some of them ministers) and businessmen about possible police operations and how to hide money. We have seen prime ministers level accusations at members of the police and judiciary and describe corruption investigations as “coup attempts.” We have seen the police confiscate some $17.5 million given in bribes during the investigation in this period.

What I find most bizarre is that the decision to drop the charges is nearly identical to another decision made by the same public prosecutor several months ago. Even the punctuation in the written decisions is the same, which would lead us to believe he employed the copy/paste method.

In my opinion, the public prosecutor shouldn’t have waited this long. He could have decided months ago, or just before the summer gathering of the Supreme Board of Judges and Prosecutors (HSYK), the institution responsible for appointing members of the judiciary, to guarantee for himself a post much closer to the Ministry of Justice, maybe as a chief of section or in a directorate general.

The basic explanation for the decision is that the evidence is not admissible in court because it was not collected legally. The term “fruit of the poisonous tree” is a metaphor used in American law referring to evidence that has not been obtained legally. In this case, when either the place where the evidence was obtained, the means by which it was obtained or the evidence itself is considered tainted, the ends to which it is used are also considered tainted. This is a basic tenet of the Turkish Penal Code (TCK), which was taught in law schools for many years to the future lawyers, judges and prosecutors of this country. I really wonder how some prosecutors forget this rule in most of the cases I follow but remember it in a specific case that is critical and has garnered great attention.

The Supreme Court of Appeals has provided strict rules on the law regarding evidence in order to determine which evidence is admissible and which is not. There is no doubt about the rules. Doubt arises in the implementation of these rules in Turkey, where one can see hypocrisy, double standards and instability in every corner of the legal world. We will be observing the consequences of the decision to drop these charges with dwindling hope that anything will be done about the serious claims of corruption that have attracted the interest of every Turkish citizen. I again wonder if there is anyone out there who thinks these claims were handled in a non-discriminatory, transparent and impartial manner.

Greek statesman George Papandreou once said: “Unfortunately, corruption is widespread in government agencies and public enterprises. Our political system promotes nepotism and wasting money. This has undermined our legal system and confidence in the functioning of the state. One of the consequences is that many citizens don’t pay their taxes.” I once again see how Greece and Turkey are similar.

Article source: http://www.todayszaman.com/columnist/gunal-kursun/closing-the-corruption-files_362416.html

Categories : ΠΑΣΟΚ
Comments (0)

Ήταν Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010 – Η πρώτη του Σύνοδος Κορυφής με την ιδιότητα του προέδρου – «Ο νέος πρωθυπουργός της Ελλάδας, Γιώργος Παπανδρέου -που δεν ήταν υπεύθυνος για το χάος- μου είχε ήδη ξεκαθαρίσει την προηγούμενη μέρα από τηλεφώνου ότι χρειαζόταν μια κίνηση εμπιστοσύνης για να καθησυχάσει τις χρηματοπιστωτικές αγορές» – «Το ευρώ έχει δέσει μεταξύ τους τις οικονομίες των χωρών μας βαθύτερα απ’ ό,τι είχε ποτέ κανείς προβλέψει»

Τον προσωπικό του απολογισμό την περίοδο της πενταετούς του θητείας στη θέση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κατέγραψε ο Χέρμαν Βαν Ρομπάι στο βιβλίο του «Η Ευρώπη στη θύελλα», με υπότιτλο «Υποσχέσεις και προκαταλήψεις», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος, σε μετάφραση Γιώργου Καράμπελα.

Όπως γράφει ο Βέλγος πολιτικός στο προοίμιο, δεν πρόκειται για απομνημονεύματα, αλλά για ένα «σύνολο εμπειριών -το σιτάρι που μένει όταν βγαίνει η ήρα- για μια λογοδοσία». Είναι μια ανασκόπηση του πρόσφατου παρελθόντος στις δύσκολες μέρες της χρηματοπιστωτικής αναταραχής που κλόνισε την Ευρώπη. Η οποία -όπως προειδοποιεί- «βρίσκεται σε πιο γαλήνια νερά, αν και ίσως να είναι απλώς για τη γαλήνη πριν από τη νέα θύελλα που θα έρθει κάποια στιγμή, αφού στην πολιτική δεν κρατάμε ποτέ απολύτως τη μοίρα μας στα χέρια μας».

Με τίτλο «Το σοκ», ο απερχόμενος πρόεδρος ξεκινάει την αφήγησή του αναφερόμενος στην Ελλάδα. Ήταν Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010. Η πρώτη του Σύνοδος Κορυφής με την ιδιότητα του προέδρου: «Η Ελλάδα βρισκόταν στα πρόθυρα χρεοκοπίας. Μετά από εντυπωσιακές αποκαλύψεις για ψευδή στατιστικά στοιχεία κατά το παρελθόν, και με το επίσημο δημόσιο έλλειμμα της να φτάνει τώρα σχεδόν το 15%, οι αγορές έχαναν την εμπιστοσύνη τους στην ικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης να τιμήσει τις υποχρεώσεις της». Και συνεχίζει:

«Δεν ήταν μόνο η Ελλάδα το πρόβλημα. Κατά τη διάρκεια εκείνης της Συνόδου οι υπόλοιποι 26 ηγέτες συνειδητοποίησαν ξαφνικά ότι η χρηματοπιστωτική αναταραχή για την Ελλάδα μπορούσε να επεκταθεί στην Ευρωζώνη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά. Αυτή η διαπίστωση, ότι βρισκόμαστε όλοι στην ίδια βάρκα, διαμορφώνει έκτοτε την ευρωπαϊκή πολιτική, μέχρι και σήμερα. Το ευρώ έχει δέσει μεταξύ τους τις οικονομίες των χωρών μας βαθύτερα απ’ ό,τι είχε ποτέ κανείς προβλέψει».

Υπογραμμίζοντας ότι οι Συνθήκες απαγόρευαν ρητά στα κράτη-μέλη να διασώζουν κράτη, αναδεικνύει την παρέμβασή του προς τους ηγέτες των κρατών-μελών ώστε να πεισθούν στη δημιουργία μηχανισμού στήριξης: «Ο νέος πρωθυπουργός της Ελλάδας, Γιώργος Παπανδρέου -που δεν ήταν υπεύθυνος για το χάος- μου είχε ήδη ξεκαθαρίσει την προηγούμενη μέρα από τηλεφώνου ότι χρειαζόταν μια κίνηση εμπιστοσύνης για να καθησυχάσει τις χρηματοπιστωτικές αγορές».

Ο Βαν Ρομπάι εξιστορεί ότι με το επιτελείο του ετοίμασε ένα προσεκτικά διατυπωμένο προσχέδιο διακήρυξης που, χωρίς να λέει ανοιχτά ότι οι άλλες χώρες της Ένωσης θα δάνειζαν άλλα χρήματα στην Ελλάδα, ξεκαθάριζε πως, αν μια ελληνική χρεοκοπία απειλούσε την σταθερότητα της Ευρωζώνης, τα κράτη-μέλη θα αναλάμβαναν δράση. Στο ίδιο κείμενο μπήκε και μια υποθετική έκφραση ότι σε ένα ενδεχόμενο δράσης η Ελλάδα θα αναλάμβανε την ευθύνη να βάλει τα δημοσιονομικά της σε τάξη. Αυτή η έντεχνη φρασεολογία επέτρεψε σε όλα τα μέρη να υπογράψουν.

Συνεχίζοντας την αφήγηση περιγράφει τις Συνόδους Κορυφής στις οποίες η καγκελάριος της Γερμανίας Μέρκελ έπρεπε να συνδυάσει το ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης με την παράκαμψη του γερμανικού συνταγματικού δικαστηρίου που απαγόρευε τη διάσωση ξένου κράτους με λεφτά των φορολογούμενων Γερμανών. Τελικά, το δικαστήριο βρήκε «συνταγματικά ανεκτό» το σχέδιο διάσωσης, καθώς η σωτηρία του ευρώ αποσκοπούσε στην αποτροπή διάχυσης της κρίσης σε όλη την Ευρωζώνη.

Κάνοντας αναδρομή στην δεκαετία πριν την πτώση της αμερικανικής Λήμαν Μπράδερς σχολιάζει «την άλλη όψη του νομίσματος», που ήταν η συσσώρευση υπέρογκου χρέους, στηλιτεύοντας όχι μόνο τους δανειζόμενους αλλά και τους δανειστές: «Ένα τμήμα του χρηματοπιστωτικού τομέα ανά την Ευρώπη σίγουρα έπαιξε διφορούμενο ρόλο, δανείζοντας απερίσκεπτα και αγνοώντας τους κινδύνους, ενώ η γενική εποπτεία του τραπεζικού τομέα ήταν ελλιπής».

Ο συνήθως συγκρατημένος- και λόγω αξιώματος- ανώτατος θεσμικός παράγοντας της Ένωσης δε διστάζει να κρίνει και το ρόλο του ευρώ στην έλευση της κρίσης σημειώνοντας: «Η δημιουργία του ήταν επωφελής από πολλές απόψεις. Για παράδειγμα, η νομισματική σταθερότητα σε όλη την ήπειρο και ο σταθερός, χαμηλός πληθωρισμός, ήταν πράγματα ευπρόσδεκτα. Από την άλλη, τα πλεονεκτήματα αυτά έκαναν επίσης ευκολότερη τη διολίσθηση σε κακές συνήθειες. Το χρήμα ήταν φτηνό στα χρόνια της άνθησης. Οι διαφορές στα επιτόκια (σπρεντς) από χώρα σε χώρα ήταν τόσο μικρές ώστε για κάποιες χώρες τουλάχιστον η ουσιαστική απώλεια της ανταγωνιστικότητάς τους παρέμενε σχεδόν αόρατη. Αόρατη ακόμα και για τους οίκους αξιολόγησης! Από αυτήν την άποψη, το ευρώ έδρασε σαν υπνωτικό και κανείς δεν ήταν έτοιμος για το απότομο ξύπνημα που ακολούθησε».

Article source: http://www.protothema.gr/economy/article/419685/osa-apokaluptei-o-robai-sto-vivlio-tou-sok-i-ellada-vriskotan-sta-prothura-hreokopias/

Categories : ΠΑΣΟΚ
Comments (0)

Την επανεμφάνισή του σε κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες του κόμματος έκανε μετά από αρκετό καιρό ο πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος υπογράφει τροπολογία για τη μη παρακράτηση ή συμψηφισμό των κοινοτικών επιδοτήσεων που λαμβάνουν οι αγρότες εάν εκείνοι έχουν οφειλές προς τον ΟΓΑ.

Σύμφωνα με τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ, Γιάννη Κουτσούκο, η προτεινόμενη ρύθμιση στοχεύει στο να μην υπάρξει εμπλοκή στην καταβολή των επιδοτήσεων που λαμβάνουν οι αγρότες.

Την τροπολογία υπογράφουν ακόμη οι Παναγιώτης Ρήγας, Χρήστος Γκόκας, Γιάννης Κουτσούκος, Κωνσταντίνος Τριαντάφυλλος, Γιάννης Δριβελέγκας, Κωνσταντίνος Σκανδαλίδης, Φίλιππος Σαχινίδης, Αχμέτ Χατζηοσμάν, Δημήτρης Σαλτούρος, Δημήτρης Κρεμαστινός, Μιχάλης Κασσής, Πύρρος Δήμας, Θάνος Μωραίτης, Συμεών Κεδίκογλου, Νίκος Σηφουνάκης και Απόστολος Κακλαμάνης.

Article source: http://www.patrastimes.gr/arthro.php?id=74423

Categories : ΠΑΣΟΚ
Comments (0)
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΣΟΚ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ PASOK GIORGOS PAPANDREOU PAPANDREOU ΓΑΠ